Wees de eerste die reageert | E-mail

Beste mensen,

Hedenmiddag de vergadering bezocht van de Tweede Kamercie VWS. Overigens waren daar ook Baas Vos, Hans van Santen en enkele andere DB-leden aanwezig.
Een ding sprong eruit: de enorme weerslag van de toegezonden mailtjes. Bijna alle partijen gingen hierop in. Agnes Kant heeft er zelfs enkele voorgelezen. Natuurlijk werden er ook weer opmerkingen gemaakt over het taalgebruik maar het was duidelijk: men voelde zich er zeer door aangesproken. "Vele honderden mailtjes..." Dus dat is een mooie actie geweest.

Maar nu de inbreng tijdens het overleg.

CDA Buijs: heeft een redelijk felle bijdrage geleverd waarin hij oa de NMA voor huisartsen wilde zien verdwijnen. Ook pleitte hij voor 30euro op korte termijn.
VVD en D'66 inbreng beneden alle peil. Hebben we echt helemaal niets van te verwachten. Dossierkennis en begrip voor de huisartsenzorg van een basisscholier van groep 6.
Christenunie Rouvoet: prima inbreng. Kritisch en gedegen.
Hermann GrL goede bijdrage, maar niet doortastend genoeg, te weinig vuur.
Arib PvdA: viel mij mee.Maar onvoldoende consequenties trekkend uit haar eigen verhaal. Wild wel dat het debat nog verder gevoerd zou worden in de plenaire vergadering.
Het beste optreden had Agnes Kant. Goed op de hoogte en ze doorzag de onwaarheden en onjuiste beweringen van Borst. Ze stelde een noodplan voor om de financiering op korte termijn te verbeteren. Als alle commissieleden dat vuur en die kennis van zaken hadden gehad waren we nu overwinnaars geweest. Zij citeerde een aantal mailtjes om aan te geven hoe hoog het ons zat. En over de NMA: "Mevr.Borst, die NMA heeft niets te zoeken in de zorg. Oprotten met die NMA!!" Over taalgebruik gesproken.... prachtig!

Mevr.Borst maakte een vermoeide en niet geïnspireerde indruk. De huisartsen moeten niet zo klagen. Geen sector waar ze zoveel voor heeft gedaan dan juist de huisartsen. "DE 7000 HUISARTSEN HEBBEN ER DE AFGELOPEN DRIE JAAR 1 MILJARD GULDEN BIJGEKREGEN....60.000euro per persoon" Niet doorhebbend dat over een kleine 100 miljoen voor de "lokale component" tijdens dezelfde vergadering bleek dat zij nog niet eens een handtekening gezet had ter goedkeuring. En erger, ze wist ook niet wanneer ze de CTG-beleidsregel hierover zou goedkeuren.
Borst had een zwamverhaal hoe de huisartsen konden werken (in de toekomst) en zei dat zij zich daarom geen grote zorgen maakte. Haar toekomstvisie is dat wij samen met MW, fysiotherapeuten en andere eerstelijnswerkers in groepen werken, gelieerd aan de ziekenhuizen. "En het gezamenlijk gebruik van een keukentje en andere ruimten is dan veel goedkoper.....". Je gelooft je oren niet als je het hoort. Onze administratieve werklast moesten we maar delegeren aan anderen, overleggen over contracten konden we overlaten aan in te huren professionals. Kost kennelijk niets. Ze leek mij weinig te begrijpen van de betekenis van de NMA voor onze sector. Meende werkelijk dat die NMA ons allerlei mogelijkheden bood voor onderhandeling.

Wel begreep ik dat de NHG een "zeer prettig" gesprek had gehad met de cie/minister. Oa over de toekomst. Ik maak mij daar zorgen over. Als mijn vermoeden juist is wordt door het NHG de munitie aangedragen voor oa Borst om de 94% huisartsen die zelfstandige ondernemer is, buiten gevecht te stellen. Je hoort in alles dat zij daar op afstevent. Noemde het voorbeeld van 6 jonge collega's die in dienst van een Deventer ziekenhuis op opengevallen praktijkplaatsen ingezet werden. Dat was nog eens efficiency! We doen er goed aan de NHG eens aan de tand te voelen over hun solistische acties voor "meer kwaliteit". Voor minder centen zeker .

Al met al: in de voorjaarsnota geen geld erbij voor de huisartsen want "er is geen geld".

ER IS DUS NIETS GEREALISEERD VANDAAG AAN VERBETERINGEN.
WEL VEEL GELEERD OVER DE EFFECTIVITEIT VAN EMAILSTRIJD.

Courage, Hans Nobel

PS. Dat die Agnes Kant een echte kanjer is, wil ik nog even kwijt!

Wees de eerste die reageert | E-mail

Huisartsen in nood
Huisartsen leggen e-mail in tweede kamer
Afgelopen dagen hebben huisartsen die met elkaar discussiëren op mailinglisten, honderden e-mails gestuurd naar tweede kamerleden om aandacht te vragen voor hun problemen. Niet alle honderden mails werden in dank afgenomen.
Hieronder enkele verzonden mails.


Aan: Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken ; Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken

26 maart

Onderwerp: huisartsen in nood

Geachte Tweede Kamerleden,

inmiddels wordt u wellicht bestookt met hulpkreten uit het veld van de eerste lijn. Ik heb een aantal van die kreten gelezen, ook een aantal van uw reacties. De moed zakt me in de benen. Hoeveel signalen moet een overheid krijgen om te begrijpen dat er wat mis is?
Ik ben bijna 13 jaar huisarts in Heemskerk, een vrije vestiging in ’89, na jaren moeizaam solliciteren. In die tijd waren er nog sollicitaties waarbij we met 80 kandidaten naar een vacature schreven. Waarnemers kregen nog 800 gulden voor een weekendwaarneming van 48 uur voor 30.000 mensen, met verplichte achterwacht en ’s nachts op een luchtbed in de spreekkamer.
Inmiddels is mijn praktijk bijna 3000 zielen groot, werkte ik 70-80 uur per week, met de laatste jaren een omzet van 4 ton en uiteindelijk een netto besteedbaar inkomen van 50.000 gulden.
Nadat ik nieuwbouw had gepleegd (voor de buitenwereld een prachtig huis en praktijk, wat zeurt die huisarts toch….) dreigde ik de laatste jaren failliet te gaan. De grote spanningen leidde ook in het gezin tot frustraties, Vorig jaar ben ik in januari overspannen geraakt en 5 maanden uit de roulatie geweest.
De problemen rondom het krijgen van een waarnemer, de druk op mijn waarneemgroep, toename van financiële problemen, en tenslotte nog eens gekleineerd worden door de medisch adviseur van de AO-verzekering (kosten 28.000 gulden per jaar!) die vond dat ik gezond was.
Nu een jaar verder, heb ik de bakens verzet. Het gaat goed met mij nu ik de praktijk heb gesloten voor nieuwe patiënten (zoals alle collega’s in Heemskerk nu hebben gedaan), ik heb een open inloopspreekuur (de mensen kunnen elke dag komen, maar moeten wel veel langer wachten), ik verwijs sneller en maak van mijn hart geen moordkuil, verleen minder service, geen tijd meer voor een gesprekje, etc.
Samengevat knippen en strepen, die zorg verlenen waar ik voor betaald word. Mensen niet altijd blij, maar dat is blijkbaar de gezondheidszorg die paars ons toebedeeld heeft.
Hierdoor kan ik nog wel functioneren maar het is eigenlijk te gek voor woorden dat het zo moet.
In Heemskerk zoeken we al 2 jaar naar een nieuwe collega, tevergeefs. Het ziekenfonds heeft aangeboden (toen wij onze praktijken sloten in september 2001) voor ons een arts/artsen te zoeken, eventueel met geschikte praktijkruimte en zelfs een loondienstverband.
Nu een half jaar later nog niets gehoord van het ziekenfonds (Zilveren Kruis Achmea). Zij denken zeker dat de huisartsen het zelf wel oplossen? Dat hebben ze altijd gedaan, daar zijn ze goed in.
Nu, mooi niet!
Ik weet niet of u wel eens een krant leest, maar de huisartsen pikken het niet meer. De huisartsenzorg staat op het spel. En waar vragen wij nou eigenlijk om? Het rapport Hay vertelt u het allemaal, op www.lhv.nl kunt u het allemaal lezen.
En vindt u een goede huisartsenzorg niet belangrijk, ook goed. Maar dan stoppen ik en vele collega’s ermee en ga ik mijn talenten elders benutten. Alleen jammer voor de Nederlandse gezondheidszorg, waar de 1e lijn tot ver over de grenzen aanzien genoot. Ook jammer voor de overheid, het zal er niet goedkoper door worden.

J.A. Ruiter, huisarts te Heemskerk (NH)

Namens alle gratis meewerkende huisartsenvrouwen ( niet meer van deze tijd) zou ik u dringend willen verzoeken zoveel ondersteuning aan de individuele huisartsen te bieden dat de partners niet meer gedwongen zijn, ( vaak fulltime, terwijl er ook een assistente aanwezig is) mee te werken aan allerlei management en secretariële taken. De papierberg is zo langzamerhand schier eindeloos en is de assistente allang boven het hoofd gegroeid.
Is de assistente ziek dan valt de partner in bij gebrek aan personeel. Zonder assistentie is er in geen praktijk te werken. Hoe kwetsbaar is de huisarts. Bovendien is extra personeel helaas niet te betalen. Automatiseringsproblemen?
De partner moet het oplossen, de dokter zelf of de assistente hebben geen tijd.
Alle zaken die dagelijks de revue passeren kunnen nog net van 's morgens 8.00 uur tot 's avonds 19.00 uur worden afgewerkt. Komt er meer op het dagelijkse bord, en dat is meestal zo, dan wordt dat doorgeschoven naar de partner. Een ochtend vrij is eigenlijk onmogelijk. Veel zaken vragen om een ad-hoc oplossing.
Geacht parlementslid: Zou uw partner op die manier u ten dienste willen staan???

De werkvloer van de huisdokter is in Den Haag blijkbaar zo onbekend dat een dergelijk fenomeen de afgelopen 30-40 jaar (of langer) kon blijven voortduren.
Het wordt de hoogste tijd deze misstand te veranderen.

Vanmiddag wens ik u veel wijsheid toe en hoop dat uw gedachten nog even stilstaan bij al die adequate werkers in de gezondheidszorg die dit uit liefde voor hun partner en het vak verrichten.
Met vriendelijke groet,

Styn Boorsma- de Visser, meewerkende partner in een zeer drukke huisartsenpraktijk.

Beste patiënten, wilt u een goede gezondheidszorg?
Stem dan: Lijst ...
Komt uw partij hier te staan? Wij zien in een maand vrijwel heel Nederland!

Sent: Wednesday, March 27, 2002 9:26 AM
Subject: RE: Wachtkamer poster
Hartelijk dank voor de lading mailtjes die ik gister en vandaag van u heb gekregen. Ze worden natuurlijk allemaal gelezen, al ontbreekt me de tijd op iedere mail afzonderlijk te antwoorden. Mijn excuses daarvoor. Graag zou ik u wat terugsturen. Wellicht stelt u er prijs op ons verkiezingsprogramma en ons 10- punten plan voor huisartsen te ontvangen? Als u mij uw adres laat weten zal ik daar graag voor zorgen.
Met respect voor uw werk, met vriendelijke groeten, Erica Terpstra (VVD)

Beste Erica,

Hartelijk dank voor je reactie. Tot voor kort was ik een trouw VVD-stemmer. Ik heb best waardering voor de vele zaken die m.n. door de VVD in de afgelopen kabinetsperiode goed zijn gegaan. Helaas heeft dit kabinet een flinke trap naar links nodig. De dieppaarse, sterk naar rechts hellende roos van de PvdA heeft ervoor gezorgd dat patiënten en zorgverleners ernstig tekort komen, ondanks de vele mijoenen extra die waarschijnlijk in het management zijn blijven hangen. Ik ben zeker geïnteresseerd in het VVD-programma en het 10 punten plan. Helaas doen mijn eerdere discussies met mw. van Blerck mij vrezen dat er op korte termijn weinig positiefs te verwachten valt. Dit jaar ga ik, en met mij vele collega's, stemmen op een van de weinigen die inzien hoe ernstig de zaken ervoor staan, namelijk Agnes Kant. Het kan raar verkeren, van VVD naar SP.

Met vriendelijke groeten, Hans Itjeshorst, huisarts in Den Haag

Vijf en een half jaar geleden begon ik vol enthousiasme in een achterstandswijk in Den Haag een huisartsenpraktijk met 2100 zielen. Van een matig georganiseerde praktijk met nauwelijks bijgehouden groene kaarten heb ik een goed geautomatiseerde praktijk gemaakt. Het werk was leuk, mijn collega's en patiënten waren leuk en ik zag mezelf daar als huisarts wel tot mijn pensioen zitten.

Dankzij het wanbeleid van mevrouw Borst heb ik inmiddels de zorg over ruim 4000 patiënten en een noodscenario. Ik maak weken van gemiddeld 70 a 80 uur. De hele dag maak ik me zorgen over de assistentes (hoge werkdruk, bedreigingen, angst dat ze weggaan naar apotheken, andere praktijken of doktersdiensten), patiënten (die te weinig zorgen krijgen), vakinhoudelijk (ik begin het overzicht te verliezen, maak ik geen fouten door de werkdruk), mijn gezin (komen absoluut tekort), mijn gezondheid (hoelang gaat dit goed), mijn collega's (hoelang houden zij dit vol), mijn plezier in het werk (een dag zonder vervelende zaken komt nauwelijks meer voor) en mijn toekomst (en dus die van de patiënten en personeel). Ik kijk steeds vaker in vakbladen of er niet een aantrekkelijke baan in staat.

In de 3 vacatures in mijn wijk is niemand geïnteresseerd. Els Borst negeerde mijn persoonlijke vraag om hulp voor de patiënten van de 3 niet opgevolgde praktijken gewoon. De 6 achtergebleven huisartsen (zelfstandig ondernemers) hebben de zorg voor de lege praktijken (potentiële concurrenten) maar op zich genomen omdat NIEMAND anders het deed. De minister en de zorgverzekeraars (schadeverzekeraars) pronken met onze veren en hebben ondertussen geen enkel antwoord op het probleem. Mevrouw Borst heeft deze schadeverzekeraars de regie voor de gezondheidszorg gegeven. De college banken aan de medische faculteiten zijn leeg, huisartsenopleidingen kunnen nog amper gevuld worden, er zijn meer lege praktijken dan geïnteresseerden (ik solliciteerde 5 jr. geleden nog met 20 anderen, nu krijgen 3 praktijken niet eens 1 geïnteresseerde). De pas afgestudeerde huisartsen beginnen geen praktijk meer, hooguit ergens in een goede wijk. Ze gaan waarnemen, eten de krenten uit de pap en maken alleen die uren die ze zelf willen en ze hebben nog gelijk ook. Met minder uren en verantwoordelijkheid hebben ze bijna hetzelfde inkomen als ik. Over enkele jaren (tijdens het volgende kabinet!) zitten miljoenen mensen zonder huisarts. Waar kunnen die mensen nog terecht? De huisartsenpraktijken zitten vol. De HOED-en komen niet van de grond (het bekende heen en weer wijzen vanwege het geld is alweer begonnen). De eerste hulp kan het niet aan (of heeft de minister nog wat eerste hulp artsen uit Mongolië en verpleegkundigen uit Tibet?).

Dat de zorg niet volledig is ingestort komt omdat mensen in de zorg nog een roeping hebben. Het elastiekje wordt telkens nog iets meer uitgerekt. Er wordt echter flink aan de poten van die roeping geknaagd. Overal in de zorg is het hetzelfde. Van al die miljoenen die extra in de zorg zijn gepompt merken we weinig. De lonen zijn in vergelijking met andere sectoren te laag, zeker als je de verantwoordelijkheid van de banen in acht neemt. Potentiële doktersassistenten lopen lachend weg als ze horen hoeveel ze kunnen verdienen. De zorg is rot en dat komt omdat er al jaren niet naar de werkvloer wordt geluisterd. Omdat de regie voor de zorg in handen is gegeven van hen die het ook de gemaakte kosten moeten betalen. Dankzij een walgelijk moloch van de overheid, het CTG/WTG, kunnen ze de miljoenen winst die ze maken (premiegelden!) nog met recht uit de handen van de zorg houden ook. Het is toch tekenend dat we het in zo'n welvarend land in de zorg moeten hebben van het astmafonds, het reumafonds, het kankerfonds, ik weet niet hoeveel stichtingen voor goede doelen, tienduizenden vrijwilligers enz. enz. Ooit iemand aan de deur gehad die kwam collecteren voor een nieuwe tank voor het leger? Ooit gehoord van iemand die een lintje kreeg voor 5 jaar trouw vrijwillig straaljagers wassen? Een stichting "Trek de A4 door"? Een "Nationale Marine loterij"? De Nederlandse politiek moet zich diep schamen. De "ja maar" en "sorry" cultuur heeft het vertrouwen in de politiek flink doen dalen. De sterk naar rechts hellende diep paarse roos van de PvdA is tekenend voor het asociale beleid van dit kabinet. Agnes Kant had volledig gelijk toen ze riep dat mevrouw Borst dood door schuld te verwijten valt. Het is niet goed te meten, maar door gebrek aan zorg sterven er vele mensen onnodig. In de komende jaren zal dat steeds erger worden.

Wees eens helden. Stuur minister Borst nu nog naar huis als toonbeeld van een op sociaal gebied falend Paars beleid. Wees eens helden en stem tegen de miljarden voor nieuwe straaljagers en bouw met dat geld voorzieningen op het gebied van de gezondheidszorg. Wees eens helden en neem de verantwoordelijkheid voor de zorg zelf weer ter hand en laat de zorgverzekeraars de ordinaire schadeverzekeraars zijn die ze nu al zijn. Wees eens helden en laat ons gewoon het werk doen waar we voor opgeleid zijn en schaf al die onzinnige marktwerkings maatregelen af. Doe me een lol, kijk eens naar de toekomst, maar dan wel verder dan de verkiezingen over 4 jaar.

H.G.J. Itjeshorst, huisarts

Een reactie van één van de gemailden:

Er staat intussen een automaat aan die al uw verdere mail ongezien weggooit.
Helaas het kan niet anders

woensdag 27 maart 2002 21:05

Onderwerp: Huisartsen
Geachte parlementsleden, volksvertegenwoordigers,

Woensdag vindt het zorgdebat in de 2e Kamer plaats. Hierbij zal uiteraard ook gesproken worden over de huisartsenzorg.
Dat daar nog steeds veel problemen zijn en grote onrust is zal u niet ontgaan zijn. Hieronder vindt u een in januari 2001 in de Volkskrant geplaatste ingezonden brief.
Helaas is deze brief, ondanks alle mondelinge en schriftelijke toezeggingen, nog zo actueel dat hij waarschijnlijk zo weer geplaats zou kunnen worden!
Ik wil u bij deze vragen de inhoud van deze korte brief tot u te nemen en wens u veel wijsheid toe. Uw beslissingen en uitgezette lijnen zullen hoe dan ook consequentie's hebben voor de huisartsenzorg de komende jaren.

Vriendelijke groet, H.J. Herberts, huisarts te Dieren

Geachte redactie,

Om van een 1e jaars medicijnenstudent een huisarts te maken kost 10-12 jaar.
Om van een basisarts een huisarts te maken kost 3 jaar.
Als er voldoende studenten gemotiveerd zijn om huisarts te worden dan is uitbreiding van de opleidingscapaciteit een oplossing voor de (middel)lange termijn. Deze motivatie hangt uiteraard samen met het toekomstperspectief van de huisartsgeneeskunde.

Om het tekort aan huisartsen op korte termijn onder controle te houden is het van groot belang dat er zo weinig mogelijk huisartsen stoppen.
Er is achter een toenemend aantal huisartsen dat vervroegd uittreedt! Tevens neemt burn-out toe.
Dat heeft alles te maken met de toenemende werkdruk en het dalende inkomen.

Het gaat de huisartsen hierbij niet alleen om geld maar ook om de toekomst van de huisartsenzorg in Nederland!

Het is dus zowel voor voldoende instroom van nieuwe huisartsen als tegen uitstroom van zittende huisartsen van groot belang dat op korte termijn iets gedaan wordt aan werkdruk, inkomen en randvoorwaarden.

H.J. Herberts Huisarts te Dieren

Sent: Thursday, March 14, 2002 12:44 PM
Subject: Behoud huisartsenzorg.

Mijne dames en heren,

Helaas bereiken mij voortdurend berichten en toont de praktijk ook aan, dat de situatie van huisartsgeneeskundige zorg, op enkele uitzonderingen na, bij de fracties van de Tweede Kamer onvoldoende bekend is.

Het is reeds vijf over 12 ! Door uw maatregelen kunt u voorkomen dat het 10 over 12 wordt. Uit onderzoeken, b.v. van de districts huisartsenvereniging Groningen, blijkt dat bij gewijzigd beleid, c.q. voldoende financiele ondersteuning van de huisarts, 50% van hen die binnen kort met de praktijk stopt langer door zal werken. Over 5 jaar 5 miljoen Nederlanders zonder huisarts? Ondenkbaar, toch? En hoeveel meer zal het niet gaan kosten om deze tekorten aan te vullen.

Ik wens u sterkte.

Overigens overweeg ik in de periode voor 15 mei in mijn wachtkamer de volgende slagzin op te hangen:

Als uw leven u lief is stem dan geen paars

H.F. Schalkwijk,
Huisarts te Kollumerzwaag.

Wees de eerste die reageert | E-mail

Door onjuiste informatie en voorstelling van zaken aan de Kamer, tav de financiering van de huisartsenzorg, heeft minister Borst de nederlandse huisartsen nog bozer gemaakt.

Tijdens het overleg tussen minister Borst en de Tweede Kamercommissie voor VWS werden gisteren de problemen in de huisartsenzorg besproken. De verschillende fracties uitten kritiek op het trage beleid van minister Borst waar het de noodzakelijke verbeteringen voor de huisartsenzorg betreft. Door de verslechterende financieel-economische situatie van veel praktijken is er een toenemend tekort aan huisartsen ontstaan in Nederland. Hoge praktijkkosten worden niet volledig gecompenseerd.. Bankinstellingen willen jonge huisartsen niet financieren bij een eventuele nieuwe praktijkvestiging vanwege de negatieve financiële perspektieven van hun klant .

In de vergadering werd met name het conflict over de honorering van de huisarts voor avond- en nachtdiensten aan de orde gesteld. De huisartsen nemen geen genoegen meer met de huidige vergoeding van zo’n 6-7euro per uur. De minister wil dit verhogen naar 20 euro per consult maar de LHV heeft 30 euro geëist.

Daar de minister de huidige betaling in het abonnementstarief daarbijan het honorarium wil aftrekken (>5000euro/jaar) blijft er slechts 10 euro per consult over.

Kennelijk om de fracties gerust te stellen, stelde mevrouw Borst dat “de 7000 huisartsen de afgelopen 3 jaar reeds 1 miljard gulden” hadden gekregen. Ofwel 424 miljoen euro. “Dat is 60.000euro per huisarts”.

Daarbij heeft de minister onjuiste informatie verstrekt. De huisartsen hebben de afgelopen jaren geen 60.000 euro maar ongeveer 18.000 euro ontvangen. Een gering aantal huisartsen kreeg daarbij nog een toelage voor praktijkondersteuning, waar het overgrote deel van de beroepsgroep nu al jaren op moet wachten. Met die 18.000 euro is slechts sprake van een gedeeltelijke compensatie van de fors gestegen praktijkkosten. De huisartsen blijven dus genoodzaakt de praktijkvoering uit eigen zak te financieren voor tienduizenden euro’s per jaar!

Hoe komt de minister dan aan die 60.000 euro per huisarts?

Zij rekent de financiering van de infrastructuur van de huisartsenposten gemakshalve toe aan de huisartsen (68 miljoen) hoewel die er geen cent van krijgen. Financiering van praktijkondersteuning (118miljoen) idem. Het geld ligt mogelijk op de plank bij de zorgverzekeraars maar komt niet bij de huisartsen terecht. Zelfs de “”20 euro” voor de ANW-diensturen is nog door geen enkele huisarts ontvangen (20 miljoen). Ook tav de zg “lokale kostencomponent” (90miljoen) waaraan de minister nog niet eens haar formele goedkeuring blijkt te hebben gegeven: het is volgens mevrouw Borst allemaal in handen van de huisartsen gekomen.

Het is ontoelaatbare dat een bewindsvrouwe zo onzorgvuldig is met de informatie aan de fractieleden. Het is niet minder beroerd voor de huisartsen met het KIR-beleid* van mevrouw Borst te maken te hebben. Tussen de drie spelers in de financiering van de huisartsenzorg wordt een onacceptabel spelletje doorschuiven gespeeld. Mevr. Borst (VWS) wijst naar Wiegel (ZN) en die weer naar de heer Scheerder (CTG) die weer terug verwijst naar de bewindsvrouwe. Een wel erg slecht functionerend triootje. De huisartsenzorg en dus de patiënt, is uiteindelijk de gedupeerde.

Het is tevens bitter vast te stellen dat het kabinet over de de financiering met 7 miljard euro voor investering in nieuwe gevechtsvliegtuigen (JSF’s) snel een politieke keuze kan maken. Aan de financiering van de (huisartsen)zorg wordt kennelijk een andere prioriteit gegeven.

* Kluitje in het riet

Hans Nobel,huisarts, Club van 100 Alphen a/d Rijn

Wees de eerste die reageert | E-mail

Reactie Minister Borst op Club van 100

Onderstaande brief is verzonden aan één van de leden van de club van honderd


Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport

Onderwerp: "Club van Honderd" 19 december 2001

Geachte heer .......,

Naar aanleiding van uw brief van 25 november 2001 met bijlagen, waarin u aangeeft dat ik, blijkens mijn beantwoording van enkele vragen uit het parlement, onvolledig op de hoogte ben van de zogenaamde "Club van Honderd" en de ideeën die bij de aangesloten huisartsen leven, het volgende. In uw brief snijdt u het probleem aan van het dreigend tekort aan zelfstandig werkzame huisartsen, waarvan volgens u de redenen meervoudig zijn, maar de belangrijkste bedreiging de financiële onaantrekkelijkheid vormt van het zelfstandig als huisarts gevestigd zijn. Daarnaast geeft volgens u de onduidelijke maatschappelijke positie en de gewijzigde verantwoordelijkheden ven de zorgverzekeraars een reden tot zorg. Ik wil daar graag op reageren.

Al geruime tijd maak ook ik me zorgen over het tekort aan huisartsen, dat in sommige regio's aanwezig is. Door de vergrijzing van de bevolking en het proces van extramuralisatie is de werkdruk van de huisarts groter geworden. In de afgelopen periode heb ik maatregelen genomen om te voorkomen dat de huisartsen hun beroep niet meer met tevredenheid uitoefenen en het vak verlaten. Hieronder geef ik een concreet overzicht van de door mij genomen maatregelen die betrekking hebben op de werkdruk, de opleiding en het inkomen.

Compensatie AOV premies
De sterk gestegen AOV premies hebben een negatieve invloed op het inkomen van de huisarts. Ik heb daarom zeer recent de beleidsregel van het CTG goedgekeurd om de gestegen premiekosten voor de vrije beroepsbeoefenaren met een onderbouwd norminkomen per 1 juli jongstleden volledig te compenseren.

Grootschalige dienstenstructuur
Met name in verband met de vermindering van de werkdruk acht ik het op korte termijn invoeren van een grootschalige dienstenstructuur van het grootste belang. Signalen wijzen erop dat dit gaat lukken. Dit jaar heb ik f 95 miljoen beschikbaar gesteld voor de realisatie van een grootschalige dienstenstructuur, volgend jaar wordt het bedrag verhoogd tot structureel f 150 miljoen. Om de structurele en rechtstreekse betaling van de dienstenstructuren mogelijk te maken, heb ik een Algemene Maatregel van Bestuur ingevoerd om de dienstenstructuren ais afzonderlijk orgaan van de gezondheidszorg onder de Wet Tarieven Gezondheidszorg te brengen. Over een betere honorering van de ANW diensten zijn recent tussen de LHV en ZN afspraken gemaakt. die mijn instemming hebben.

Verhoging praktijkkosten
Aanvankelijk had ik bij de besluitvorming van het kabinet in het voorjaar f 70 miljoen voor de aanpassing van de praktijkkosten beschikbaar gekregen. Er lag op dat moment nog geen eensluidend onderbouwd standpunt van ZN en LHV gezamenlijk over de mate waarin de praktijkkosten zouden moeten worden aangepast. ZN en LHV bereikten daarna wel een akkoord. Op basis daarvan kon het CTG op 21 mei jl. een beleidsregel voor de praktijkkosten vaststellen waarbij de vergoeding van praktijkkosten in totaal met f 250 miljoen moet worden verhoogd. Ik heb deze beleidsregel van het CTG goedgekeurd, waardoor de verhoging van de praktijkkosten met ingang van 1 juli aanstaande naar het afgesproken niveau is verhoogd.

Meer huisartsen
In 2000 is al geld beschikbaar gesteld om het aantal opleidingsplaatsen voor huisartsen stapsgewijs te verhogen tot 525 plaatsen. Mede op basis van het advies van het Capaciteitsorgaan heb ik bij het kabinetbesluitvorming in het voorjaar extra middelen gekregen om de opleidingscapaciteit nog verder te verhogen naar 670 plaatsen. Vorig jaar begonnen 360 HAIO's aan de huisartsenopleiding, dit jaar hebben de opleidingsinstituten 420 plaatsen beschikbaar. Ik ben nog in overleg met de opleidingsinstituten over de mogelijkheden om op korte termijn de opleidingscapaciteit verder te vergroten naar het gewenste aantal van 870 plaatsen. Ik ga er vanuit dat met dit aantal jaarlijks op te leiden huisartsen, zij het op termijn, het tekort aan huisartsen kan worden opgelost.

Verhoging salarissen HAIO
Vanaf 1 januari 2001 zijn de salarissen van de HAIO op basis van een funktievergelijkingsonderzoek verhoogd naar het niveau van de VAIO's. Ik hoop met deze maatregel tevens te bewerkstelligen dat zich, mede gelet op de beschikbare extra opleidingspiastsen, voldoende kandidaten voor de huisartsenopleiding zullen aanmelden.

Herijking norminkomens
De norminkomens van individuele beroepsbeoefenaren zijn sinds 1987 niet meer herijkt. In december 2000 heb ik het CTG gevraagd om zo snel mogelijk daarmee te beginnen. Het CTG maar ook de LHV en ZN zijn inmiddels een functievergelijkingsonderzoek gestart. De resultaten van de herijking van de inkomens verwacht ik in de zomer van 2002.

Rekening houden met lokale verschillen
De huidige landelijke tarifering voor de financiering van de huisartsenzorg houdt geen rekening met bijvoorbeeld regionale plaatselijke verschillen in bouwmogelijkheden en prijzen van het onroerend goed. De commissie Tabaksblat adviseert dan ook veel meer ruimte te creëren voor lokale en regionale verschillen. Ik onderschrijf dit en wil dat ook bevorderen dat dit mogelijk wordt. Een eerste stap zet ik bij de
ANW-CTG-regelgeving zodanig in te richten dat bij deze diensten met individuele verschillen rekening ken worden gehouden.

Als tweede step wil ik meer ruimte voor onderhandelingen op regionaal niveau. In mijn standpuntbepaling op het advies van de commissie Tabaksblat is dit nader uitgewerkt. Op dit moment heeft de uitwerking van de maatregelen, zoals neergelegd in de brief "modernisering huisartsenzorg' die op 30 november 2001 namens het Kabinet aan de Tweede Kamer is aangeboden, de hoogste prioriteit. Hierin wordt nadrukkelijk ingegaan op de veranderende rol en verantwoordelijkheid van de zorgverzekeraars, waarbij ik me realiseer dat deze wijziging niet van de ene op de andere dag kan plaatsvinden maar een geleidelijk en stapsgewijs proces is. Betrokken partijen zullen de tijd moeten krijgen om naar deze veranderingen toe te groeien. Overigens is dit een onderwerp van regulier overleg tussen VWS, de Landelijke Huisertsen Vereniging (LHV) en Zorgverzekeraars Nederland (ZN). Ook wordt in dit overleg gewerkt aan het verder ontwikkelen en implementeren ven een gezamenlijke visie op de huisartsenzorg van de toekomst, en op het krachtig gezamenlijk aanpakken van de knelpunten, overeenkomstig uw pleidooi. Ons gezamenlijk doel is het huisartsberoep aantrekkelijk te houden, ook voor de nieuwe generatie.

Ik hoop dat ik u met dit schrijven voldoende heb geïnformeerd.

Hoogachtend.

de Minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport,

dr. E. Borst-Eilers

Wees de eerste die reageert | E-mail

Wees de eerste die reageert | E-mail

Tot deze conclusie ben ik gekomen na een bezoek aan een modern medi-callcenter in Milaan. Patiënten, lid van de landelijke automobiel-club (Fl. 150,- per jaar), kunnen 24 uur per dag naar dit center bellen, waar ter wereld zij zich ook bevinden.
De wachttijd bedraagt maximaal 20 seconden en afhandeling van de vraag vindt plaats door een huisarts. Deze bepaalt wat er verder moet gebeuren. Voor patiënten uit Milaan kan hij in acute nood direct een ambulance inschakelen. Via een netwerk van huisartsen kan een patiënt in hun praktijk gezien worden. Zonodig rijdt men voor een huisvisite.
Vragen over medicatie en openingstijden van apotheken worden direct beantwoord.
Verder vindt, indien nodig, overleg met een medische specialist plaats, waar de patiënt op korte termijn gezien kan worden. Ook thuiszorg en laboratoriumbezoek kan via dit callcenter verzorgd worden.
De organisatie kan vanuit Milaan dezelfde service geven aan patiënten die in Rome wonen.
Aan patiënten in het buitenland wordt advies gegeven tot een bepaalde grens van verantwoordelijkheid. Voor patiënten in ziekenhuizen aldaar wordt vervoer naar huis verzorgd.
Dit systeem is uniek en moet, gezien het te verwachten toenemende tekort aan huisartsen snel in Nederland gerealiseerd worden.
Mijn idee is, dat met name begonnen moet worden voor de nu ongeveer 125.000 patiënten zonder huisarts, die op deze wijze in ieder geval contact te kunnen leggen met een huisarts.
Zonodig kan hij hierna een locale huisarts om verdere hulp verzoeken.
Nu zitten deze patiënten in bijvoorbeeld Den Haag op EHBO’s van ziekenhuizen te wachten op een pil-recept, een directe aanfluiting voor onze eens zo goed georganiseerde huisartsenzorg.
Daarbij is het systeem prettig voor Nederlandse toeristen, die alvorens een veelal dure buitenlandse arts bezoeken, eerst telefonisch kunnen overleggen met een Nederlands
sprekende huisarts. Dit scheelt de verzekeraars veel geld!
Mijn advies aan overheid, verzekeraars en Landelijke Huisartsen Vereniging is om zich zo spoedig mogelijk te beraden om een dergelijk medi-callcenter van de grond te krijgen. E-mail en webcam communicatie kunnen hierin een bijzondere, efficiënte en moderne betekenis hebben.
Het uiteindelijke doel is om onze gezondheidszorg terug te brengen tot het niveau van enige jaren geleden: de top drie van de wereld!

Dr. R. Mol, huisarts te Hoogvliet.

Wees de eerste die reageert | E-mail

Gisteren rond het middaguur stond de teller op tien.
Een eerder telde de Groninger huisarts Arturo Knol dertig mailtjes in box.
Maar er zijn ook dagen dat er wel honderd mailtjes over het net vliegen.
Allemaal afkomstig van collega's die net als Knol lid zijn van de Club van 100, een groep kritische huisartsen.
Die ontstond vorig jaar onvrede over de resultaten die belangenorganisatie Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) boekte in de handelingen met overheid en ziektekostenverzekeraars over inkomen en onkostenvergoedingen van de artsen.
De Club van 100 is een mysterieus gezelschap. Een officiële ledenlijst is er niet. De leden en sympathisanten onderhouden hun contacten via het internet.
Ze houden elkaar met e-mails op de hoogte van nieuwtjes, hebben een platform op de site van De Vrije Huisarts (www.devrijehuisarts.org) of onderhouden zelf een site.
Vooral de site van huisarts Jan Huizinga uit Grootegast (www.huisartsvandaag.nl) wordt steeds drukker bezocht. Als een ware journalist verzamelt Huizinga nieuwtjes, nota's en stukken en zet die op het net. Knol schat dat hij dagelijks een half uur tot drie kwartier bezig is met het lezen en beantwoorden van mails van collega's van de club.
De Club is zo op het internet gericht, dat de leden elkaar nauwelijks van gezicht of naam kennen. "Twee weken geleden hebben we elkaar in Vianen als club pas voor het eerst ontmoet", zegt Knol. Daar publiceerden ze een manifest waarin ze hun zorgen uitspreken over het bedreigde voortbestaan van hun vak, maar tegelijkertijd oproepen tot acties voor een betere beloning van huisartsen.

De Club staat 'loyaal, maar kritisch' tegenover haar belangorganisatie LHV. Soms maakt de LHV dankbaar gebruik van de actiebereidheid van haar boze leden. Bij de laatste grote actie van de huisartsen maakte Knol deel uit van de actieleiding van de District Huisartsen Vereniging in Groningen.

Betere vergoedingen

De dub wil betere vergoedingen voor het huisartsenwerk. Beter dan de LHV heeft weten te bereiken. De afgelopen tien jaar is het inkomen van huisartsen met 40 procent gedaald. En ook het resultaat dat dit jaar het gevolg was van acties, valt tegen. Misschien dat het volgend jaar beter wordt, maar voor ons geldt: eerst zien, dan geloven, zegt Knol.

Een van de eerste tastbare resultaten van de club is volgens Knol dat de LHV meer luistert naar de leden. "De LHV is door ons minder regentesk geworden. Er worden nu scenario's aan de leden voorgelegd, zodat iedere arts beter geïnformeerd is en mee kan bepalen wat er moet gebeuren:" Knol constateert tevreden dat de LHV de Club serieus neemt en de leden direct informeert over belangrijke ontwikkelingen.

De Club van 100 staat een harde lijn voor. Knol: "Dat is wel nodig ook. Op dit moment worden door de LHV en de Vrije Huisarts nog zes processen gevoerd tegen de overheid. Dat geeft wel aan hoe gering het vertrouwen is."

Bron: Nieuwsblad van het Noorden

Wees de eerste die reageert | E-mail

De jonge huisarts moet weer zin krijgen in een praktijk in de grote stad. En een vet salaris is niet eens zo belangrijk. Wel dat de dokter een goede assistente heeft. Niet urenlang moet leuren met een zieke patiënt die in het ziekenhuis moet worden opgenomen. Dat hij en vooral ook zij parttime kan werken en de praktijk kan delen met een andere parttimer.

Kortom, om het werk van de huisarts weer aantrekkelijk te maken, moeten overheid en verzekeraars nu echt aan het werk. Anders ziet de Club van Honderd, een groep zeer verontruste Nederlandse huisartsen, de toekomst somber in.

Club van Honderd? Werden de belangen van de huisartsen niet verdedigd door de Landelijke Huisartsen Vereniging? Kraait het oproer in huisartsenland?

,,De pers wil graag horen dat wij de LHV proberen op te blazen,’’ glimlacht de Pendrechtse huisarts Jan-Arie van Wijngaarden. ,,Maar dat is helemaal niet zo. De Club van Honderd ontstond een klein jaar geleden. Wij voerden intern via het internet discussies over de huisarts en automatisering. En in de tijd van de acties ging het natuurlijk ook over de acties. We hebben toen op een gegeven moment gezegd: die acties zijn een hoofdstuk apart. Uit dat aparte hoofdstuk vloeide de Club van Honderd voort.’’

De Club van Honderd zegt niets ten nadele van de Landelijke Huisartsen Vereniging, maar heeft het gevoel dat de LHV teveel een pion is geworden in de machtsstrijd tussen de overheid en de zorgverzekeraars. En misschien legt de LHV iets teveel de nadruk op het inkomen van de artsen.

,,Waar wij ons zorgen over maken, is dat de eerste lijns gezondheidszorg ten onder dreigt te gaan. Wij vinden het huisartsentekort veel belangrijker dan geld. We vinden ook dat niemand de verantwoordelijkheid neemt.’’

De verzekeraars, vindt Van Wijngaarden, verschuilen zich teveel achter de regels en tarieven van de overheid. Terwijl ze wettelijk verplicht zijn goede zorg te leveren. Verzekeraars zouden de overheid eens goed moeten aanpakken.

,,De zorg in Nederland is heel raar geregeld. De verzekeraars hebben de zorgplicht, maar hebben zich te houden aan tarieven die de overheid vaststelt. Het komt er uiteindelijk op neer dat huisartsen uit eigen zak geld toeleggen op hun praktijk.’’

Jonge huisartsen zijn daarom niet geneigd zelf een praktijk over te nemen, weet hij. ,,Die kijken de kat uit de boom. Willen alleen waarnemen. Wat daar mis mee is? De zaak loopt dan niet echt goed. Want wie is zijn werkgever? Wie betaalt hem? En wie zorgt dat de zieke assistente wordt vervangen?’’

Ofschoon het in Rotterdam zelf nog meevalt met het huisartsentekort mede te danken aan de goede regeling van avond- nacht- en weekenddiensten kampen de regiogemeenten met veel vacatures. ,,Wij huisartsen zijn eigenlijk te lief. Te meegaand. Maar dat is het hulpverlenerssyndroom. Als er in Spijkenisse een praktijk sluit, proberen ze dat toch met zijn allen op te lossen, terwijl dat de taak is van de zorgverzekeraars. Maar wanneer op zeker moment bij ons de rek eruit is, gaat dat ten koste van de kwaliteit van de zorg, of ten koste van de huisarts zelf. Vorig jaar heb ik drie dagen lang de hele wijk Pendrecht in mijn eentje gedaan. Na afloop was ik versleten.’’

Huisartsen willen geen werkweken van vijftig tot zestig uur meer draaien. Die willen in deeltijd aan de slag. En omdat er heel veel vrouwelijke artsen zijn, moet er kinderopvang worden geregeld. Verzekeraars werken op dit moment aan zogeheten HOED-praktijken, oftwel Huisartsen Onder Een Dak. Maar het tempo is te traag.

Een idee zou kunnen zijn, brainstormt hij, dat ziektekostenverzekeraars alvast de praktijken van huisartsen overnemen die over enkele jaren met pensioen gaan. Want aan zo’n praktijk moet natuurlijk ook het een en ander vertimmerd worden. Als dat alvast klaar is, zijn er veel makkelijker jonge enthousiastelingen voor te vinden.

Er komt nogal wat bij zo’n HOED kijken, weet Van Wijngaarden. ,,Je moet goed met je collega’s overweg kunnen. Want de een wil geel tapijt en de ander groen. En misschien krijg je op een gegeven moment wel ruzie omdat de een gemiddeld twaalf minuten voor zijn patiënt uittrekt en de ander acht. Het kost een huisarts een jaar lang een dagdeel per week aan vergaderen en overleg!’’

Toen Van Wijngaarden bijna twintig jaar geleden zijn praktijk in Pendrecht opende, was hij een van de twintig belangstellenden om de goodwill van zijn voorganger over te nemen. ,,In Spijkenisse, waar nu nog steeds een praktijk dicht is, werden ik en nog dertig anderen afgewezen. Ik had toen op woensdagmiddag de tijd om bij mijn patiënten die in het ziekenhuis lagen langs te gaan. Ik bezocht ook alle pasgeborenen. Een bezoek aan een gezonde kraamvrouw? Dat is nu ondenkbaar.’’

Hoe denkt de Club van Honderd verder te gaan?

,,Patiënten zouden meer van zich moeten laten horen. Zij moeten zich bewust worden van de crisissituatie. Dat hebben we het Patiënten en Consumenten Platform op het hart gedrukt. Ik heb wel eens tegen een patiënt gezegd: span maar een kort geding aan tegen het ziekenfonds. Maar toen moest ik eerst uitleggen wat een kort geding is. Dat is het probleem. Wij hebben hier te maken met de sociaal zwakkeren uit de samenleving.’’

Van Wijngaarden heeft wel eens overwogen om het bijltje erbij neer te gooien. Een praktijk, en dus een eigen bedrijf runnen, is geregeld frustrerend. ,,De sores maken het zo zwaar. Niet de patiënten. Huisartsen, en zeker de jongeren, willen niet meer alleen voor hun praktijk leven. Maar de werkdruk neemt alleen maar toe doordat de bevolking vergrijst en doordat men tegenwoordig veel sneller dan vroeger naar de huisarts stapt.

,,Zorgverzekeraars zijn best bereid met ons mee te denken, dat is zeker waar. Wat bijvoorbeeld nuttig zou zijn, is een invalpool voor assistentes. Want zij zijn schaars. Je kunt tegenwoordig beter zelf ziek zijn dan dat je assistente ziek is. Want én spreekuur houden én de telefoon opnemen is niet te doen. Een bureau dat de opnames regelt. Zodat je niet zelf alle ziekenhuizen in de regio hoeft op te bellen omdat mevrouw Klaassen met een beroerte in de badkamer ligt.’’

Bron: Rotterdams Dagblad

Wees de eerste die reageert | E-mail

MEPPEL/STEENWIJK
Als het kabinet op de huidige manier doorkwakkelt met het beleid rond de vergoedingen voor huisartsen worden patiënten de komende jaren in toenemende mate verstoken van adequate medische hulp. Dit voorspelt een landelijke Club van 100 van verontruste huisartsen. Zij hebben zaterdag tijdens een protestbijeenkomst reeds hun ernstige bezorgdheid uitgesproken over het alsmaar toenemende tekort.
Voor de Club van 100 is het onaanvaardbaar dat de zwaksten in de samenleving, van wie de gezondheidstoestand nu al bij anderen achterblijft, de eerste slachtoffers zijn van het door de overheid gevoerde beleid.

De huisartsen zijn weliswaar loyaal aan de Landelijke Vereniging van Huisartsen (LHV), maar vinden dat het bestuur hen niet goed vertegenwoordigt om effectieve oplossingen te vinden voor de huidige problemen. Zij sporen de zorgver
zekeraars aan om extra gelden ter beschikking te stellen. Daarvan kunnen de huisartsen op een fatsoenlijke manier worden gehonoreerd en in staat worden gesteld continue zorg, zeven maal 24 uur, te leveren.

De Steenwijker huisarts J.M.R. Vermeulen is lid van de Club van 100. Hij vreest dat uit het overleg tussen minister Borst, de zorgverzekeraars en het bestuur van de LHV geen pasklare oplossingen komen. ‘Het gros van de collega’s ziet kennelijk niet in, dat de nood echt zo hoog gestegen is.

De Club van 100 wil haar waarschuwing vergezeld laten gaan met het opzeggen van contracten met zorgverzekeraars, als in deze overeenkomsten geen uitzicht wordt geboden op structurele oplossingen. Samen met zorgverzekeraars als Groene Land Achmea moet de grote uitstroom van huisartsen worden tegengegaan. Dat kan onder meer door de honorering te verbeteren.

Volgens de Meppeler huisarts K.L. Lub, die de ideeën van de Club van 100 ten volle ondersteunt, loopt het platteland de komende jaren direct gevaar dat op grote schaal huisartsenpraktijken verdwijnen. Praktijken kunnen financieel niet uit, aldus de woordvoerder van de Meppeler huisartsen. Deze mening wordt gedeeld door de collega’s in Meppel, Steenwijk en de regio.

De huisartsen stellen de overheid en de politiek direct verantwoordelijk voor de kaalslag in de eerstelijnszorg. De afgelopen jaren is geen acht geslagen op de alarmerende geluiden van de LHV over het aankomend tekort aan huisartsen. Pas in de laatste Miljoenennota is de verhoging van het aantal studieplaatsen voor medicijnen aangekondigd. Er was de laatste jaren slechts oog voor bezuinigingen. De vergoedingen voor de praktijkkosten lopen absoluut uit de pas, aldus Lub. Voor dat geld steken jonge huisartsen hun nek niet meer uit om fors te in vesteren in overname van een praktijk.

Bron: Meppelder Courant

Wees de eerste die reageert | E-mail

Wees de eerste die reageert | E-mail

In dit verband werd o.a. stilgestaan bij de vestigingsproblematiek van huisartsen in Den Haag waar een snel groeiend tekort aan huisartsen bestaat.

Het baart de Club van 100 grote zorgen dat steeds meer oudere huisartsen vervroegd uittreden wegens de hoge werkdruk omdat het huisartsenvak uitsluitend de verantwoording kent voor 7x24uurs-zorg. Voor hen vormen de (niet gehonoreerde) avond-/nacht- en weekenddiensten een zeer grote belasting, zelfs als deze in een groter verband worden gedaan.

Tot overmaat van ramp is de toekomst in het huisartsenvak zo onzeker en zijn de financiële randvoorwaarden zo slecht, dat jonge huisartsen zich bijna niet meer (kunnen) vestigen.

De Club van 100, functionerend binnen de LHV-beroepsorganisatie, maakt zich onder meer boos over het feit dat blijkbaar niemand de verantwoordelijkheid op zich neemt voor het ontstaan en de oplossing van de al enige tijd zichtbaar geworden problemen, hoewel de LHV reeds geruime tijd hiervoor keer op keer politieke aandacht heeft gevraagd.

Toch kunnen alleen de overheid en de politieke partijen beschouwd worden als de uiteindelijke verantwoordelijken. Door hen werd meer dan 10 jaar geen acht geslagen op de duidelijke geluiden van de LHV over het aankomende tekort aan huisartsen. Er was slechts oog voor financiële tekorten. De roep om het tij te keren wordt nu aarzelend beantwoord. Voor de komende verkiezingen zal de Minister en met haar de Tweede Kamer, kleur moeten bekennen aan de patiënten, hun kiezers: mogen die zelf bepalen meer geld aan de zorg te besteden of blijft de overheid huisartsen en zorgverzekeraars beknotten op de budgetten die nodig zijn voor goede zorg? De Club van 100 is er een groot voorstander van dat artsen en zorgverzekeraars de roep om meer geld voor verantwoorde zorg, gezamenlijk uitdragen naar de politiek.

De Club van 100 heeft bijzonder veel waardering voor de enorme inspanningen die achterblijvende huisartsen zich getroosten om patiënten, uit leegstaande praktijken, zo goed en zo kwaad als het gaat nog zorg te leveren, maar wijst erop dat het op zich nemen van dergelijke noodzorg, niet bijdraagt aan een structurele oplossing van de problemen. Door een voorspelbaar domino-effect, kunnen deze problemen eerder nog vergroot worden.

De Club van 100 roept de eindverantwoordelijken voor de levering van huisartsenzorg op, hun verantwoordelijkheid te nemen en de problemen nu bij de wortel aan te pakken.

De Minister wordt daarbij dringend verzocht te stoppen met haar beweringen en suggesties dat de problemen m.b.t. de continuïteit van huisartsenzorg, door haar krachtig zouden zijn of worden aangepakt. Haar wordt met klem geadviseerd op korte termijn structureel gelden vrij te maken voor de financiering van de huisartsenzorg.

Voor de Club van 100 is het niet acceptabel dat de zwaksten in de samenleving, van wie de gezondheidstoestand nu al achter blijft, de eerste slachtoffers zijn van het door de overheid gevoerde beleid.

De Club van 100 spoort de zorgverzekeraars aan om de extra gelden ter beschikking te stellen die onontbeerlijk zijn om de huisartsen te honoreren en in staat te stellen de van hen verlangde continue zorg [7x24uur] te organiseren en te leveren, zolang de overheid de financiering niet beschikbaar stelt.

De Club van 100 roept de zorgverzekeraars op gezamenlijk op te trekken om de overheid en de politiek te dwingen de problematiek rond de continuïteit van huisartsenzorg nu serieus ter hand te nemen.

Daarnaast adviseert de Club van 100 het NPCF om zich als nationale patiënten-belangenorganisatie, actiever op te stellen en zich meer rekenschap te geven van wat het voor de patiënt concreet betekent, geen huisarts meer te hebben. In dit kader heeft het geen zin de huisarts als doel van kritiek te beschouwen daar die immers voor de mogelijkheden van goede zorgverlening volledig afhankelijk is van het budgetaire kader van de overheid. Een passend honorarium voor het leveren van 24-uurszorg is daarbij volgens de Club van 100, een absolute voorwaarde.

De Club van 100 doet tenslotte een dringend beroep op alle huisartsen in Nederland, om per 1 januari 2002 geen contracten van zorgverzekeraars te accepteren die geen uitzicht bieden op een structurele opossing van de problemen, zoals de grote uitstroom van huisartsen en de vrijwel opdrogende instroom van nieuwe praktijkvestigingen.

Immers, beter geen contract dan een slecht contract!!.

Vianen 3 november 2001

Club van 100

Woordvoerder:

Dr. Hans Kemeling, huisarts

Dr. Roel Leerling, huisarts

Dr. Robert Mol, huisarts

Wees de eerste die reageert | E-mail