Deze week toch weer een aantal nare gevallen. De tweede euthanasie aanvraag komt ook binnen. Iets waar je erg druk mee bent en wat de nodige indruk maakt overdag, maar ook 's nachts bij wakkere momenten. Het is net of in de zomer een ieder van zijn vakantie geniet en daarna de dokter eens bezoekt met zaken waar ze al langer last van hebben. Het meest lastige is wanneer je iets ontdekt om mensen bij de specialist te krijgen. Het is lastig uitleggen dat bij een nieuw ontdekt longcarcinoom iemand toch 3 week moet wachten voordat hij bij de longarts terecht kan. Omgekeerd wordt het steeds gemakkelijker voor specialisten om meer workload ongevraagd in de eerste lijn terug te duwen. In een brief deze week, "Patiënt bleek toch onverwacht een longmetastase te hebben die verder niet te behandelen is, ik verzoek de huisarts dit met de patiënt te bespreken". En wat denkt u van het telefoontje: "Ja collega, euthanasie hier in het ziekenhuis is zo lastig te regelen, huisartsen hebben dat beter geregeld, ik wil graag dat patiënt naar huis gaat zodat u dat verder af kunt handelen". Ja, het woord afhandelen geeft bij mij direct andere associaties...
Misschien hoort het een beetje bij de herfst die gaat komen.
Dr. Blog, weblog