Het zieke gedeelte moet er zo snel mogelijk uit. Prachtige instituten zoals mammapoli's zijn zo bedacht om binnen een dag de volledige diagnose te hebben, en een voorstel tot behandeling te doen. De belangrijkste vragen van hoe erg het is, wat de levensverwachting en behandeling zal zijn, wil iemand graag zo snel mogelijk beantwoord hebben. De mammapoli eerst binnen enkele dagen voorhanden heeft nu een wachttijd van 2 week. De huidarts waar iemand heen moet met verdenking op planocellulair carcinoom 6 week en de longarts voor de vlek op de foto 7 week.

De secretaresses van de ziekenhuizen geven al snel het antwoord dat de huisarts maar even moet bellen als de afspraak eerder moet. Als ik alle verzoeken in mijn praktijk honoreer ben ik gauw al 1-2 uur dagelijks aan het bellen. Een ondoenlijke taak. Nee, mijn assistente verwijst ze naar de wachtlijstbemiddelaar van de zorgverzekeraar. Echter die kan vaak niet veel meer doen dan rondbellen en komt dan met hooguit een week eraf uit bij een locatie van een ziekenhuis waar je toch gauw een uur in de auto zit.
Nee, ook de zorgverzekeraar vindt in dit geval dat de huisarts maar moet bellen als er haast bij zit en de patiënt komt zo weer bij ons uit.

Vandaag heb ik voor 3 schrijnende gevallen moeten bellen. Doorverbinden, de specialist zelf geïrriteerd aan de telefoon met de melding dat ie wel iets anders te doen heeft. Dan de praktijkverpleegkundige van de specialist die blijkbaar nu aan het front wordt gezet voor overleg. Een nieuwe ontwikkeling binnen de gezondheidszorg, voor het nodige ontlasten van de dokter. Echter die moest eerst overleggen met de specialist, en zo zou ik in de loop van de dag teruggebeld worden.

Zo is het de gehele dag doorgerommeld. Ik was verbaasd over de 2 mensen die voor een second opinion waren geweest. "Ging snel dokter" zei de een. "Alles werd weer onderzocht" volgens de ander. En ja hoor binnen 2 week terecht in een academisch ziekenhuis, al het onderzoek werd herhaald aangevuld met testen waar ik nog nooit van gehoord had. De conclusies waren meestal hetzelfde als in het eerste ziekenhuis, maar goed het doel voor de patiënt was bereikt. Nu wisten ze tenminste zeker dat het waar was wat de eerste specialist gezegd had.

Dhr. de Bruin kwam voor zijn vrouw, wilde een dubbele afspraak en ging uitgebreid vertellen hoe slecht het met zijn vrouw was. "En nu moeten we bij de internist 2 week wachten voor een CT scan". De bedoeling van zijn bezoek, hij wilde alvast een second opinion en of de huisarts snel een afspraak wilde regelen, daar was hij immers voor verzekerd. Als er haast bij was moest de huisarts zelf maar even bellen had ook deze secretaresse van de specialist gezegd. Dhr. de Bruin wilde zich ervan verzekeren dat ik dat ook daadwerkelijk deed. "Hier is het telefoonnummer" vervolgde hij in spanning afwachtend, "Ik heb bij u een dubbele afspraak gemaakt zodat u hier tijd voor hebt".

Dr. Blog

Reacties (1)

	1. Geschreven door Roumen op 21-12-2004 21:00 - Gast
	Sinds een jaar of 2 moeten wij de verwijsbrief naar de internist of reumatoloog faxen waarna de poli-assistente de patiënt oproept. Aanvankelijk waren er vanuit de huisartsen veel bezwaren tegen de procedure. Wat blijkt? Sindsdien is de wachtlijst geslonken van 6-8 weken tot 1-2 weken. Sindsdien ook (echt) nooit meer een patiënt met klachten hierover gehad. Ben van plan het ook bij de röntgen te introduceren.    Marc Roumen, huisarts

Alleen geregistreerde gebruikers kunnen reacties geven.
Log in of registreer.